Auteur van meer dan 200 publicaties. Voormalig President van de Teratologie Sociëteit en andere prestaties. Professor Johnson begon interesse te tonen voor de wetenschappelijke wonderen in de Koran tijdens de 7^e Saoedische Medische Conferentie (1982), toen een speciaal comité werd samengesteld om de wetenschappelijke wonderen in de Koran en Hadieth te onderzoeken. In het begin weigerde Professor Johnson het bestaan van zulke verzen in de Koran en Hadieth te accepteren. Maar na een discussie stelde hij er belangen in en concentreerde zijn onderzoek op zowel de innerlijke als de uiterlijke ontwikkeling van de foetus.

"...Samengevat beschrijft de Koran niet alleen de ontwikkeling van de externe vorm, maar benadrukt ook de interne stadia, de stadia binnenin het embryo, van zijn creatie en ontwikkeling. Hij legt de nadruk op belangrijke gebeurtenissen erkend door de hedendaagse wetenschap."

"Als wetenschapper kan ik enkel zaken behandelen die ik specifiek kan zien. Ik kan de embryologie en ontwikkelingsbiologie begrijpen. In kan de woorden begrijpen die voor mij vertaald worden uit de Koran. Zoals ik al eerder het voorbeeld gaf, als ik mijzelf zou verplaatsen naar dat tijdperk, wetend wat ik vandaag weet en dingen zou beschrijven, zou ik de dingen die beschreven werden niet kunnen beschrijven ...

Ik zie geen bewijs om het concept te weerleggen dat dit individu Mohammad deze informatie moest ontwikkelen vanuit een of andere plaats... Dus ik zie hier niets wat in strijd is met het concept dat er sprake is van Goddelijke tussenkomst in datgene wat hij kon schrijven..."

Professor van Anatomie en Professor van Pediatrie en Kindergeneeskunde, Universiteit van Manitoba, Winnipeg, Manitoba, Canada.

Auteur en bewerker van meer dan 20 boeken en hij heeft meer dan 181 wetenschappelijke rapporten gepubliceerd. Medeauteur van The Developing Human (5^e Editie, samen met Keith L. Moore). Hij ontving de J.C.B. Award in 1991. Professor Persaud heeft verscheidene onderzoeksverslagen gepresenteerd.

"Het lijkt mij dat Mohammad een heel normale man was. Hij kon niet lezen, hij kon niet schrijven. In feite was hij ongeletterd...

We praten over 1400 jaar geleden; je hebt een ongeletterde persoon die diepgaande verklaringen geeft welke ongelooflijk nauwkeurig zijn, van wetenschappelijke aard...

Ik persoonlijk kan niet zien hoe dit puur toeval kan zijn. Er zijn teveel nauwkeurigheden.Net zoals Dr. Moore heb ik er geen enkele moeite mee te erkennen dat dit een Goddelijke inspiratie of openbaring is welke hem geleid heeft naar deze verklaringen."

Joe Leigh Simpson 

Professor en Voorzitter van het Departement van Verloskunde en Gynaecologie, Baylor College van Geneeskunde, Houston, Texas, Verenigde Staten.

Hij is de President van de Amerikaanse Fertiliteit Sociëteit. Hij heeft vele prijzen ontvangen, waaronder de Association of Professors of Obstetrics and Gynaecology Public Recognition Award in 1992. Net als vele anderen werd Professor Simpson in verbazing gebracht toen hij ontdekte dat de Koran en Hadieth verzen bevatten die betrekking hebben op het studiegebied waarin hij gespecialiseerd is. Hij insisteerde in het verifiëren van de tekst die hem gepresenteerd werd vanuit de Koran en Hadieth. 

Alfred Kroner 

Professor van het Departement van Geowetenschap, Universiteit van Mainz, Duitsland.

Professor Kroner is één van de bekendste geologen van de wereld en is welbekend onder zijn collega-wetenschappers om zijn kritiek op de theorieën van sommige grote wetenschappers op zijn gebied. Verschillende Qor-anische verzen en Hadieth werden hem gepresenteerd welke hij bestudeerde en becommentarieerde.

"Als ik denk aan waar Mohammad vandaan kwam... Ik denk dat het bijna onmogelijk is dat hij kennis kon hebben over zaken als de oorsprong van het universum, omdat wetenschappers slechts in de laatste paar jaren met zeer gecompliceerde en geavanceerde technologische methodes ontdekt hebben dat dit het geval is."

"Iemand die niets wist over nucleaire natuurkunde 1400 jaar geleden kon, denk ik, niet vanuit zijn eigen verstand bedenken dat bijvoorbeeld de aarde en de hemelen dezelfde oorsprong hebben, of vele andere van de kwesties die we hier behandeld hebben...

Yushidi Kusan 

Directeur van het Tokio Observatoruim, Tokio, Japan.

Een aantal Qor-anische verzen werden aan hem getoond die het begin van het universum en de hemelen en de relatie van de aarde met de hemelen, beschrijven. Hij drukte zijn verbazing uit en zei dat de Koran het universum beschrijft als gezien vanuit het hoogste observatiepunt; alles is duidelijk en helder.

Professor Armstrong

Professor Armstrong werkt voor de NASA en is tevens Professor van Astronomie aan de Universiteit van Kansas, Lawrence, Kansas, Verenigde Staten.

"Dit is een moeilijke vraag waarover ik heb nagedacht sinds onze discussie hier. Ik ben ervan onder de indruk hoe opmerkelijk sommige oude geschriften blijken overeen te komen met de moderne en recente astronomie. Ik ben geen toereikend geleerde van de menselijke geschiedenis om mijzelf compleet en vertrouwelijk te verplaatsen in de omstandigheden die 1400 jaar geleden geheerst hebben.

Met zekerheid zou ik het daarbij willen laten dat wat wij gezien hebben opmerkelijk is. Het kan misschien wel of misschien geen wetenschappelijke verklaring hebben. Het kan goed iets zijn boven hetgeen wij begrijpen als gewone menselijke ervaring om de geschriften die wij gezien hebben te verklaren."

William Hay 

Professor van Oceanografie, Universiteit van Colorado, Boulder, Colorado, Verenigde Staten.

Professor Hay is één van de bekendste zeewetenschappers in de Verenigde Staten. Vele vragen werden aan hem gesteld over de zeeoppervlakte, de onderscheider tussen het bovenste en onderste van de zee, de oceaanbodem en marinegeologie.

Toen hij gevraagd werd over de bron van de Koran, antwoordde hij:

"Wel, ik denk dat het het Goddelijke Wezen moet zijn."

Durja Rao 

Professor van Marinegeologie, onderwijst aan de Koning ‘Abdoel-‘Aziez Universiteit, Jeddah, Saoedi-Arabië.

Verscheidene verzen die het terrein van zijn specialisatie behandelen, werden aan hem gepresenteerd. Vervolgens werd hij gevraagd: "Wat vindt u van de aanwezigheid van de wetenschappelijke informatie in de Koran? Hoe kon de Profeet Mohammad - vrede en gebeden over hem - veertien eeuwen geleden kennis hebben van deze feiten?"

"Het is moeilijk voor te stellen dat soort kennis bestond in die tijd, ongeveer 1400 jaar terug. Het kan zijn dat zij over sommige dingen een simpel idee hadden, maar om deze dingen tot in de kleinste details te beschrijven is heel moeilijk. Dit is dus absoluut geen simpele menselijke kennis. Een normaal mens kan dit verschijnsel niet zo gedetailleerd uitleggen. Dus ik denk dat de informatie van een bovennatuurlijke bron gekomen moet zijn."

Professor Siaveda 

Professor van Marinegeologie, Japan.

Hem werd een aantal vragen gesteld in zijn specialisatiegebied; vervolgens werd hij geïnformeerd over de Qor-anische verzen en Hadieth welke de verschijnselen vermelden waarover hij sprak. Daarna werd hij gevraagd: "Wat is uw opinie over wat u gezien heeft in de Koran en de Soennah met betrekking tot de geheimen van het universum, welke wetenschappers vandaag pas ontdekt hebben?"

"Ik vind dat het mij zeer, zeer mysterieus schijnt, bijna niet te geloven. Ik denk werkelijk dat als hetgeen u gezegd heeft waar is, het boek werkelijk een zeer opmerkelijk boek is, dat geef ik toe."

Professor Tejasen bestudeerde verschillende artikelen over de Koran en de moderne embryologie. Hij bracht vier dagen door met verschillende geleerden, moslims en niet-moslims, en besprak dit fenomeen in de Koran en Hadieth. Tijdens de 8^e Saoedische Medische Conferentie in Riyad, Saoedi-Arabië, stond hij op en zei:

Aangezien de Profeet Mohammad niet kon lezen, noch schrijven, moet Mohammad een boodschapper zijn die deze waarheid verkondigde die aan hem geopenbaard was als verlichting door de Ene Die de Wenselijke Schepper is. Deze Schepper moet God, of Allah, zijn.

Ik denk dat dit de tijd is om te zeggen "Laa ilaaha illallah", er is geen god om te aanbidden dan Allah (God), "Mohammad Rasoeloellah", Mohammad is de Boodschapper van Allah.

Het meest kostbare wat ik heb verworven door naar deze conferentie te komen is "Laa ilaaha illallah" en dat ik moslim ben geworden."

Dr. Maurice Bucaille

Geboren in 1920, voormalig hoofd van de Chirurgische Kliniek, Universiteit van Parijs. Hij heeft zich een lange tijd verdiept in de overeenkomsten tussen de leringen van de Heilige Geschriften en de moderne seculiere kennis.

Zijn andere werken includeren: "What is the Origin of Man" (Seghers, 1988), "Moses and Pharaoh, the Hebrews in Egypt" (NTT Mediascope Inc, 1994) en "Réflexions sur le Coran" (Mohamed Talbi & Maurice Bucaille, Seghers, 1989).

Na een studie die tien jaar duurde, sprak Dr. Maurice Bucaille de Franse Academie van Geneeskunde in 1976 toe aangaande het bestaan van zekere verklaringen in de Koran betreffende fysiologie en reproductie. Zijn reden om dit te doen was:

Hoe kon hij vervolgens waarheden van wetenschappelijke aard verklaren die geen ander mens mogelijk had kunnen ontwikkelen in die tijd; en dit alles zonder ook maar één keer de kleinste fout te maken in zijn verklaringen over het onderwerp?"

"Ik moet de systematische wijze betreuren waarop de literatuur van Europa zonder ophouden onze verplichtingen aan de Mohammedanen uit het zicht heeft gehouden. Zeker kunnen zij niet veel langer verborgen blijven gehouden. De onrechtvaardigheid gebaseerd op religieuze vijandschap en nationale verwaandheid kan niet eindeloos worden voortgezet. De Arabier heeft zijn intellectuele indruk achtergelaten op Europa. Hij heeft het onuitwisbaar in de hemelen geschreven, zoals eenieder kan zien die de namen van de sterren op een normaal hemellichaam leest." 

"Het was onder de invloed van de Arabieren en de Moorse (d.w.z. de Spaans Islamitische) herleving van cultuur en niet in de 15e eeuw, dat een werkelijke renaissance plaatsvond. Spanje, en niet Italië, was de wieg van de hergeboorte van Europa. Nadat West Europa aanhoudend lager en lager in barbarisme was gezonken, had het de donkerste diepten van onwetendheid en vernedering bereikt, terwijl steden van de Saraceense wereld, Bagdad, Cairo, Cordoba en Toledo groeiende centra van beschaving en intellectuele activiteit waren. Het was daar dat het nieuwe leven ontstond welke zou groeien in een nieuwe fase van menselijke evolutie. Vanaf de tijd dat de invloed van hun cultuur zichzelf liet voelen, begon de beweging van nieuw leven."

"Het was onder hun (d.w.z. de moslims in Spanje) volgelingen aan de Oxford School dat Roger Bacon Arabisch en Arabische wetenschappen leerde. Noch Roger Bacon, noch zijn latere naamgenoot kan enige eer gegeven worden van het introduceren van de experimentele methode. Roger Bacon was niet meer dan één van de leerlingen van de moslimwetenschap en -methode aan het christelijk Europa. Hij was het nooit beu te verklaren dat de kennis van het Arabisch en de Arabische wetenschappen de enige weg naar ware kennis was voor zijn tijdgenoten. Discussie over wie de uitvinder van de experimentele methode was ... behoren tot de kolossale misinterpretatie van de oorsprong van de Europese beschaving. De experimentele methode van de Arabieren was in de tijd van Bacon wijdverspreid en werd begerig onderwezen in heel Europa."

"Wetenschap is de meest belangrijke bijdrage van de Arabische beschaving aan de moderne wereld, maar haar vruchten waren traag in het rijpen. Pas lange tijd nadat de Moorse cultuur was teruggezonken in de duisternis, begon de reus (d.w.z. modern Europa) - waaraan zij (d.w.z. de Arabische oftewel Islamitische beschaving) geboorte had gegeven - te rijzen in zijn macht. Het was niet alleen wetenschap die Europa terug tot leven bracht. Vele andere invloeden van de beschaving van de Islam gaven hun eerste gloed aan het Europese leven."

"Hoewel er geen enkel aspect is van de Europese groei waarin de besliste invloed van de Islamitische cultuur niet te vinden is, is deze nergens zo duidelijk en gewichtig als in het ontstaan van die macht die de permanente kracht van de moderne wereld en de voortreffelijke bron van zijn overwinning, natuurlijke wetenschap en de wetenschappelijke geest bevat."

"De schuld van onze wetenschap aan die van de Arabieren bestaat niet uit verrassende ontdekkingen of revolutionaire theorieën. De wetenschap heeft veel meer te danken aan de Arabische cultuur, zij heeft haar bestaan eraan te danken. De astronomie en wiskunde van de Grieken waren een vreemde invoer die nooit grondig geacclimatiseerd waren in de Griekse cultuur. De Grieken systematiseerden, generaliseerden en theoretiseerden, maar de geduldige manieren van onderzoek, de verzameling van positieve kennis, de zeer nauwkeurige wetenschappelijke methode, gedetailleerde en aanhoudende observatie en experimentele inlichtingenverwerving waren in alle opzichten vreemd voor de Griekse aard. Alleen in het Hellenistische Alexandrië was enige opzet van wetenschappelijk werk gevoerd in de oude klassieke wereld. Wat wij wetenschap noemen, ontstond in Europa als het resultaat van nieuwe ijver voor onderzoek, nieuwe methodes van experimenten, observatie, meting en de ontwikkeling van wiskunde, in een vorm die voor de Grieken onbekend was. Deze ijver en deze methodes waren in de Europese wereld geïntroduceerd door de Arabieren."

"Het is hoogstwaarschijnlijk dat zonder de Arabieren, de moderne Europese beschaving nooit zou zijn ontstaan. Het is absoluut zeker dat zonder hen, zij niet dat karakter zou aannemen welke haar in staat heeft gesteld om alle voorgaande fases van evolutie te overtreffen."

"Ons gebruik van de term ‘De Duistere Eeuwen' om de periode van 699 tot 1000 te bedekken, duidt onze onterechte concentratie op West Europa aan..."

"Van India tot Spanje floreerde de briljante beschaving van de Islam. Wat verloren was aan het christendom in deze tijd was niet verloren aan de beschaving, maar het tegendeel is waar..."

"Voor ons lijkt het dat de West Europese beschaving beschaving is, maar dit is een smalle blik."

"Als wij terug kijken, kunnen wij zeggen dat de Islamitische geneeskunde en wetenschap het licht van de Hellenistische zon reflecteerden, toen haar dag om was, en dat zij schenen als een maan en de donkerste nacht van de Europese middeleeuwen verlichtten. Sommige schitterende sterren verleenden hun eigen licht en zowel de maan als de sterren verdwenen bij het aanbreken van een nieuwe dag: de Renaissance. Aangezien zij hun aandeel hadden in het sturen en introduceren van die geweldige beweging, kan er gerust gezegd worden dat zij nog steeds met ons zijn."

"Als enige religie de kans zou hebben om te heersen over Engeland, en zelfs Europa, binnen de volgende honderd jaar, dan is het de Islaam."

"Ik heb de religie van Mohammad altijd in hoge beschouwing gehouden vanwege haar wonderbaarlijke levendigheid. Het is de enige religie die het aanpassende vermogen bezit voor de veranderende fasen van bestaan, welke zichzelf kan laten aantrekken tot elk tijdperk. Ik heb hem bestudeerd - de wonderbaarlijke man - en, in mijn opinie, ver van een antichrist te zijn, moet hij de Redder van de Mensheid worden genoemd."

"Ik geloof dat als een man zoals hij het leiderschap van de moderne wereld op zich zou nemen, hij erin zou slagen de problemen ervan op te lossen op een manier die deze de vrede en het geluk, die zo hard nodig zijn, zou bezorgen. Ik heb voorspellingen over de religie van Mohammad dat zij aanvaardbaar zal zijn voor het Europa van morgen, net zoals zij aanvaardbaar begint te zijn voor het Europa van vandaag."

"Nooit heeft een mens voor zichzelf, vrijwillig of onvrijwillig, een meer subliem doel gesteld, aangezien dit doel bovenmenselijk was: om de bijgelovige zaken, die tussen de mens en zijn Schepper waren gedrongen, omver te werpen; om God aan de mens terug te geven en de mens aan God; om het rationele en heilige idee van Goddelijkheid te herstellen, temidden van de chaos van de materiële en misvormde goden van afgoderij die toentertijd bestonden. Nog nooit had een mens een taak op zich genomen die zo ver boven de menselijke kracht is, met zulke zwakke middelen. Immers, hij (Mohammad) had zowel in de gedachte als in de uitvoering van zo'n geweldig plan, geen ander instrument dan zichzelf en geen andere hulp dan een handvol mannen die in een uithoek van de woestijn woonden. Ten slotte heeft geen mens ooit zo'n enorme en blijvende revolutie in de wereld volbracht; want in minder dan twee eeuwen na zijn verschijning, heerste de Islaam, in geloof en in wapens, over heel Arabië en veroverde in de Naam van God Perzië, Khorasan, Transoxania, West India, Syrië, Egypte, Abessinië, het gehele bekende continent van Noord Afrika, talrijke eilanden van de Middellandse Zee, Spanje en een deel van Frankrijk."

"Als grootheid van doel, kleinheid van middelen en verbazingwekkende resultaten de drie criteria zijn voor een menselijk genie, wie zou het dan durven om enig geweldig mens in de geschiedenis te vergelijken met Mohammad? De meest bekende mensen creëerden slechts legers, wetten en rijken. Zij stichtten, als er al iets was, niet meer dan materiële machten die vaak voor hun ogen afbrokkelden. Deze man bewoog niet alleen legers, wetgevingen, rijken, volken en dynastieën, maar hij bewoog miljoenen mensen in éénderde van de toen bewoonde wereld. En meer dan dat: hij bewoog de altaren, de goden, de religies, de ideeën, de geloven en de zielen."

"Op basis van een Boek, waarvan elke letter wet is geworden, creëerde hij een spirituele nationaliteit, die de mensen van verschillende talen en rassen vermengde. Hij heeft een onuitwisbare karakteristiek voor deze moslim nationaliteit achtergelaten, de haat voor valse goden en de passie voor de Ene en Immateriële God. Dit wrekende patriottisme tegen de ontheiliging van de hemel vormde de voortreffelijkheid van de volgelingen van Mohammad; de verovering van éénderde van de aarde voor de geloofsleer was zijn wonder; of het was veeleer niet het wonder van de mens, maar dat van de rede."

"Het idee van de Eenheid van God, verkondigd temidden van de uitputting van de fabelachtige theogonie, was op zichzelf zo'n groot wonder dat door het uiten hiervan met zijn lippen, het alle oude tempels van afgoden vernietigde en éénderde van de wereld in vlam zette. Zijn leven, zijn meditaties, zijn heldhaftige verkondigingen tegen het bijgeloof van zijn land, zijn dapperheid in het uitdagen van de razernij van afgoderij, zijn standvastigheid in het verdragen ervan voor 15 jaar in Mekka, zijn aanvaarding van de rol van publieke verachting en bijna een slachtoffer te zijn van zijn landgenoten... Deze geloofsleer was tweevoudig: de Eenheid van God en de onstoffelijkheid van God. De eerste zegt wat God is en de laatste zegt wat God niet is. De ene wierp valse goden omver met het zwaard en de andere startte een idee met woorden."

"Filosoof, Redenaar, Apostel, Wetgever, Veroveraar van Ideeën, Hersteller van Rationele Geloven... De stichter van twintig aardse rijken en van één spiritueel rijk: dat is Mohammad. Met beschouwing van alle normen waarmee menselijke grootheid kan worden gemeten, kunnen wij ons gerust afvragen: is er enig mens geweldiger dan hij?"

"Mijn keuze om Mohammad de lijst van de meest invloedrijke personen van de wereld te laten leiden, kan sommige lezers verbazen en kan betwijfeld worden door anderen, maar hij was de enige man in de geschiedenis die uiterst succesvol was op zowel het seculiere als het religieuze niveau... Het is waarschijnlijk dat de relatieve invloed van Mohammad op de Islaam groter is dan de gecombineerde invloed van Jezus Christus en St. Paul op het Christendom... Het is deze ongeëvenaarde combinatie van seculiere en religieuze invloed die Mohammad het recht geeft, vind ik, om beschouwd te worden als de meest invloedrijke individuele figuur in de menselijke geschiedenis."

"De leugens (westerse laster) die welgemeend fanatisme over deze man (Mohammad) heeft opgehoopt, zijn enkel schandalig voor onszelf."

"Een stille, grote ziel; één van iemand die niet anders dan oprecht kan zijn. Hij zou spoedig de wereld doen ontvlammen, want de Maker van de wereld had dit opgedragen."

"Vier jaar na de dood van Justinian, 569 A.D., werd in Mekka, in Arabië, de man geboren die van alle mensen de grootste invloed heeft gehad op het menselijke ras... Het religieus hoofd te zijn van vele rijken, het dagelijkse leven te leiden van éénderde van het menselijke ras, rechtvaardigt wellicht de titel van een Boodschapper van God."

"Zijn bereidheid om vervolgd te worden voor zijn geloof, het hoge morele karakter van de mannen die in hem geloofden en naar hem opkeken als een leider en de geweldigheid van zijn ultieme prestatie - dit alles bewijst zijn fundamentele rechtschapenheid. Te veronderstellen dat Mohammad een bedrieger is, wekt meer problemen dan dat het oplost."

"Ik wilde het beste kennen van het leven van iemand die vandaag de dag een onbetwistbare invloed heeft op de harten van miljoenen van de mensheid... Ik werd er meer dan ooit van overtuigd dat het niet het zwaard was dat in die dagen een plaats won voor de Islaam in het schema van het leven. Het was de rigide eenvoud, het zich wegcijferen door de Profeet, de nauwgezette aandacht voor geloftes, zijn intense toewijding aan zijn vrienden en volgers, zijn onverschrokkenheid, zijn onbevreesdheid, zijn absolute vertrouwen in God en zijn eigen missie. Deze, en niet het zwaard, droegen alles voor hen en kwamen elk obstakel te boven. Toen ik het tweede volume (van de biografie van de Profeet) sloot, had ik spijt dat er niet meer voor mij te lezen was van dat grootse leven."

"Het grootste succes van het leven van Mohammad werd tot stand gebracht door pure morele kracht."

"Het is niet de verspreiding, maar de blijvendheid van zijn religie die onze verbazing verdient. Dezelfde pure en perfecte indruk die hij achterliet in Mekka en Medina is behouden na de revoluties van 12 eeuwen door de Indische, de Afrikaanse en de Turkse bekeerlingen van de Koran... De Mohammedanen hebben onveranderlijk de verleiding weerstaan om het object van hun geloof te reduceren tot een niveau met de zintuigen en verbeelding van de mens. "Ik geloof in Eén God en Mohammad is de Apostel van God" is de simpele en onveranderlijke gelofte van de Islaam. Het intellectuele beeld van de Godheid is nooit verlaagd door enige zichtbare afgod. De onderscheidingen van de Profeet hebben nooit de normen van menselijke waarden overschreden en zijn levende voorschriften hebben de dankbaarheid van zijn discipelen beperkt tot de grenzen van verstand en religie."

"Hij was het hoofd van zowel de staat als de kerk, Caesar en de Paus in één. Maar hij was de Paus zonder de arrogantie van de Paus en Caesar zonder de legioenen van Caesar; zonder een staand leger, zonder een lijfwacht, zonder een politiemacht en zonder een vast inkomen. Als er ooit een man is geweest die regeerde met een goddelijk recht, dan was het Mohammad, aangezien hij alle krachten had zonder hun ondersteuningen. Hij gaf niets om de kleding van macht. De eenvoud van zijn privé leven was in overeenstemming met zijn publieke leven."

"In het Mohammedanisme is alles anders. In plaats van het schaduwachtige en mysterieuze, hebben we geschiedenis... Wij kennen de externe geschiedenis van Mohammad... Betreffende zijn interne geschiedenis nadat zijn missie verkondigd werd, hebben we een boek dat absoluut uniek is in zijn oorsprong en in zijn bewaring... Op het Essentiële gezag waarover niemand ooit in staat is geweest een serieuze twijfel te werpen."

"De Islaam is een religie die werkelijk rationalistisch is in de ruimste zin van deze term, zowel etymologisch als historisch beschouwd... De lering van de Profeet, de Koran, heeft onveranderlijk zijn plaats behouden als het fundamentele beginsel. De geloofsleer van de Eenheid van God is daarin altijd verkondigd met grootsheid, majesteit, een onveranderlijke puurheid en met een noot van vaste overtuiging, welke moeilijk overtroffen kan worden gezien buiten het gebied van de Islaam... Van zo'n nauwkeurige geloofsbelijdenis, zo vrij van alle theologische ingewikkeldheden en zodoende zo toegankelijk voor het normale begrip, kan verwacht worden dat het een wonderbaarlijke kracht bezit - en hij bezit deze inderdaad ook - om zijn weg te banen in het bewustzijn van de mensen."

"Binnen een korte span van menselijk leven, bracht Mohammad een natie tevoorschijn die van tevoren nog nooit bloeide. In een land dat tot dusver niets dan een geografische uitdrukking was, vestigde hij een religie die in uitgestrekte gebieden het Christendom en Jodendom overheerste en legde de basis voor een rijk dat binnenkort binnen zijn verre uitgestrekte grenzen de meest gunstige gewesten van de toen beschaafde wereld zou omhelzen."

"In zijn privé relaties was hij (Mohammad) rechtvaardig. Hij behandelde de vriend en de vreemde, de rijke en de arme, de sterke en de zwakke, met gelijkheid en was geliefd bij het gewone volkvoor de vriendelijkheid waarmee hij hen ontving en luisterde naar hun klachten.

Zijn militaire overwinningen deden geen trots of ijdele glorie ontwaken, zoals het geval zou zijn als zij voor zelfzuchtige doeleinden zouden zijn teweeggebracht. In de tijd van zijn grootste kracht behield hij dezelfde eenvoud van manieren en verschijning als in de dagen van zijn tegenspoed."

"Geen andere religie in de geschiedenis heeft zich zo snel verspreid als de Islaam. Het westen heeft wijdverbreid geloofd dat deze opwelling van religie mogelijk werd gemaakt door het zwaard. Maar geen moderne geleerde aanvaardt dit idee en de Koran is expliciet in het steunen van de vrijheid van geweten."

"In alle zaken was Mohammad diepgaand praktisch. Toen zijn geliefde zoon Ibrahiem stierf, vond er een eclips plaats en verschenen er snel geruchten van God's persoonlijke condoleantie. Daarop zou Mohammad hebben aangekondigd: "Een eclips is een natuurverschijnsel. Het is dwaas om zulke dingen toe te schrijven aan de dood of geboorte van een mens"."

"Bij de dood van Mohammad zelf werd een poging gedaan om hem te vergoddelijken, maar de man die zijn administratieve opvolger zou worden, doodde de hysterie met één van de meest nobele toespraken in de religieuze geschiedenis: "Als er enigen onder jullie zijn die Mohammad aanbaden, hij is dood. Maar als het God is Die jullie aanbaden, Hij leeft voor altijd"."

"Het beeld van de naderende moslimsoldaat met een zwaard in de ene hand en de Koran in de andere hand is volkomen vals."

"Concluderend vernietigen deze goed gegronde feiten het idee zo wijd gekoesterd in christelijke schrijfwerken, dat de moslims - waar zij ook heen gingen - de mensen aan het punt van het zwaard dwongen om de Islaam te accepteren."